عود پس از درمان با سلول T با گیرنده آنتی‌ژن کایمریک (CAR) علیه CD19 برای لوسمی لنفوبلاستیک حاد B عودکننده/ مقاوم (r/r B-ALL)، به عنوان یک چالش مهم باقی مانده است. سه الگوی اصلی عود غالب هستند: عود CD19 مثبت (CD19pos)، عود CD19 منفی (CD19neg) و تغییر اصل و نسب (LS). توسعه و اعتبارسنجی عوامل خطری که فنوتیپ عود را پیش‌بینی می‌کنند، می‌تواند به تعریف مداخلات بالقوه تزریق سلول T قبل یا بعد از CAR با هدف کاهش عود کمک کند. دانشمندان به دنبال توصیف گسترده عوامل خطر قبل از تزریق مرتبط با توسعه هر الگوی عود از طریق یک بررسی چند مرکزی و گذشته‌نگر از کودکان و بزرگسالان جوان مبتلا به r/r B-ALL بودند که با ساختار CD19-CAR مبتنی بر موش درمان شده بودند. از 420 بیمار تحت درمان با CAR،) 166 (39.5٪ بیمار عود کردند، از جمله 83 (50٪) CD19 مثبت، 68 بیمار  CD19منفی (41%) و 12بیمار (2/7 %) با عود LS. تعداد بیشتری از بهبودهای کامل قبلی با عودهای CD19 مثبت همراه بود، در حالی که بار بالای بیماری قبل از تزریق، عدم پاسخ قبلی بلیناتوموماب، سن بالاتر و ساختار CAR 4-1BB با عود CD19 منفی مرتبط بود. وجود یک بازآرایی KMT2A تنها عامل خطر قبل از تزریق مرتبط با LS بود. میانگین بقای کلی پس از عود پس از CAR 11.9 ماه بود و به ویژه در بیمارانی که LS را تجربه می‌کردند، ناگوار بود؛ بدون اینکه بازمانده طولانی‌مدتی از این الگوی عود پیروی کند. با توجه به پیامدهای ضعیف برای افراد مبتلا به عود پس از CAR، مطالعه استراتژی‌های پیشگیری از عود، مانند پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز تثبیت‌کننده، حیاتی است و مستلزم تحقیقات بیشتر در مورد آزمایش‌های بالینی آینده‌نگر است.

منبع:

https://ashpublications.org/bloodadvances/article/doi/10.1182/bloodadvances.2022007423/485109/Preinfusion-factors-impacting-relapse